domenica 13 novembre 2011

Armenishtja dhe shqipja

Në gjuhën armene egzistojnë disa gjurmë pellazge, të cilat arrijnë të dekriptohen me anë të gjuhës shqipe. Emri vendas i Armenëve është H`aï. Në mbishkrimet perse të epokës së Dariusit, ata janë quajtur Arminiya, të cilën grekët e transformuan në Armenioi.

Shqipëria, odisea e pabesueshme e një populli parahelen

Kopertina e librit

Alfabeti armen ka qenë shpikur në shekullin e V të erës sonë nga Mesrop Mashtots. Alfabeti armen ka tridhjetë e gjashtë gërma pjesërisht imitim i atyre greke. Armenishtja e vjetër e quajtur grabar; gjuha klasike dha ajo e përkthimit të Ungjillit dhe vepra të tjera në veçanti ato të peshkopit Eznik de Kolb. Gjuha armene ka ndjerë ndikimin edhe të gjuhës iraniane. Duke filluar nga Epoka e Mesjetës letërsia armene fillon të pasurohet me vepra të shumta , teologjike, historike, etj. Përqasja me gjuhën shqipe është më së shumti në planin sintaksor, shumësi në gjuhën armene formohet nga er, eri që rigjendet në dialektin toskë të Shqipërisë së jugut.

Armenisht

Shqip



A-dam

Dham (geg.), dhëmbi (tosk.)

Cikh

Çikë

Dzà-kou`m

Zakon

Erthal, yer-tal

Erdha

Gess

Gjysmë

Gtanem

Gjetëm

Gou`r-dz`k

Gjoks

H`atz

Haze, bukë e bardhë - hasëll

Hi-mar

I marrë

Jar

Zjarr

Kè-ch

Keq

Lat-tz’i

Lot (i zi)

Yem

Iam (jam)

Y’én

(Ianë) janë

Li-tsh

Liqen

Me-dz

Madh

Bo-tsh

Bisht

Tz-aï-n

Za, zani (ghego)

Tze-mer

Dimër

U-kh-da

Udha

Marrë nga libri Shqipëria, odisea e pabesueshme e një populli parahelen i autorit Mathew Aref

Link versioni italisht: Le lingue armena e albanese

Nessun commento:

Posta un commento